• شنبه ۱۹ فروردین ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۶
  • دسته بندی : علمی و آموزشی
  • کد خبر : 961-776-5
  • خبرنگار : 04
  • منبع خبر : ----

نخل درختي براي همه فصول

نخل از آفريده‌هاي خاص ايزد است؛ درختي با ويژگي‌هاي منحصر به‌فرد كه علي‌رغم داشتن ريشه در خاك اما به سرفرازي شهره است و تا سرش نرود، پا برجا و سبز مي‌ماند!

به گزارش ايسنا منطقه فارس، درخت نخل از آن دسته گياهاني به‌شمار مي‌رود كه همه اجزایش برای انسان مفید و قابل استفاده است؛ از تنه‌ی آن كه در ساختمان‌سازی استفاده می‌شود چه ساختمان‌هايي كه با اتكا به تنه آن استوار و پا برجا مانده تا برگ‌هايش و پوست و ميوه و هسته‌هاي ميوه و ...

عمر 300 تا 500 ساله بناهاي ساخته شده با استفاده از تنه درخت نخل، پايداري اين درخت در استحكام ساختمان‌ها را اثبات مي‌كند و زيبايي و ماندگاري دست‌بافت‌هايي توليد شده از برگ نخل، نشانه‌اي از كاربري‌هاي بي‌شمار اجزاي مختلف آن است.

از خرمایی آن علاوه بر استفاده‌ی مستقیم در ساخت شیره و شهد و تولید انواع دسرهایی چون حلوا، کلوچه‌ی خرمایی، رنگینک و... استفاده می‌شود، اما یکی از محصولات نخل که کمتر مورد توجه قرار گرفته، «پنیر» یا «کچ» نخل است .

  یکی از فعالیت‌های گردشگری کشاورزی، نمایش فرآیندها است که درصد بازدیدکنندگان زیادی را در مزارع گردشگری کشاورزی به خود اختصاص داده و نمونه چنین فعالیتی در شهرستان جهرم استان فارس انجام می‌شود.

به گزارش ايسنا، در ايام مختلف سال، شاهد عرضه محصولي در حاشيه نخلستان‌ها، مناطق گرمسيري و شهرهاي مختلف استان فارس و جنوب كشور هستيم. محصولي كه شايد براي بسياري از شهروندان ايراني هنوز شناخته شده نباشد؛ محصولي كه پنير نخل نام دارد.

پنير نخل ميوه‌اي است كه پشت پوسته ضخيم آن پنهان شده و كاربرد خوراكي دارد و بسيار مغذي است؛ در میانه‌ی​ تنه‌ی نخل و تاج آن، مغز ترد و شیری‌رنگی وجود دارد که شیرین و گس است و «پنیر نخل» یا مغز درخت خرما (Heart of Palm) نامیده می‌شود و بسیار مقوی است .

پنیر نخل در شهرستان جهرم، «کٙچ» و در قیروکارزين «بوکوم» و در استان هرمزگان، «کور» و در بوشهر «غاپ»، نامیده می‌شود .

به گزارش ايسنا و به گفته كارشناسان هر نخل، ۳ تا ۱۰ کیلوگرم پنیر دارد، محصولي كه تمام خواص خرما در آن نهفته و سرشار از قند، مواد معدني، ويتامين، كالري و آهن است؛ پنیر نخل در واقع ماده‌ی اولیه‌ی تشکیل تنه و برگ‌های نخل پیش از مرحله‌ی​ چوبی ‌شدن است .

معمولاً آن دسته از نخل‌هايي را كه زمان ثمردهي آنها تمام شده است قطع مي‌كنند و پنير آن را بيرون می‌آورند .

برای دستیابی به اين محصول، معمولاً سر نخل را می‌زنند و برگ‌ها و لیف‌های دور برگ‌ها را تا رسیدن به میانه و پنیر نخل، جدا می‌کنند .

البته برای خوردن کٙچ حتماً لازم نیست یک نخل بزرگسال قطع شود، بلکه می‌توان پنیر بچه‌های زاید رشد یافته در تنه‌ی نخل یا «مُکُش» را نیز مورد استفاده قرار داد.

بخشی دیگر از نخل که پاجوش یا به اصطلاح جهرمی، «بٙچ» ناميده مي‌شود نیز کچ دارد؛ البته اين بخش به دلیل اینکه​ قابلیت کاشتن دارد كمتر مورد استفاده خوراكي قرار مي‌گيرد.

به گزارش ايسنا، در جهرم فصل بهار، بهترین زمان برای بیرون آوردن یا به اصطلاح کشیدن مُکش از تنه‌ی نخل اصلی است. بیشتر کچ‌هایی که در بازار به فروش می‌رسد، متعلق به مکش نخل است .

از کچ، ترشی‌های خانگی لذیذی نیز تهیه می‌شود .


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: