• چهارشنبه ۱۲ تیر ماه، ۱۳۹۸ - ۱۲:۴۴
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 984-1780-5
  • خبرنگار : 04
  • منبع خبر : ----

نقد رمان "پیراهن بی‌درز مریم" در شیراز

رمان «پیراهن بی درز مریم»، به عنوان اولین رمان "ندا کاووسی‌فر" نویسنده جوان شیرازی با حضور ابوتراب خسروی و جمعی از فعالان ادبی نقد شد.

به گزارش ایسنا منطقه فارس، شامگاه سه شنبه یازده تیر، جلسه نقد و بررسی رمان پیراهن بی درز مریم، با حضور نویسنده این رمان و ابوتراب خسروی، نایب شیرازی و طاهره جوشکی، برگزار شد.

نایب شیرازی در ابتدای جلسه با بیان اینکه آثار قبلی کاووسی‌فر، خواننده را از او متوقع کرده است، گفت: لحن زنانه، اتفاق مهم این رمان است.

این نویسنده با طرح این ادعا که لحن زنانه در آثار منتشر شده نویسندگان ایرانی بسیار کم دیده می‌شود، گفت: نخستین بار صادق هدایت در "زنی که مردش را گم کرد" لحن زنانه را در آثارش به کار گرفت اما بعد از آن شاهد رمانی به لحن زنانه، یکدست و اختصاصی نبودیم.

او گفت: من فکر می کنم برگ برنده و موفقیت این رمان (پیراهن بی درز مریم)، لحن زنانه ای است که در سرتاسر رمان مستتر شده؛ دغدغه ها، ذهنیت ها، کلمات، نوع لحن کلمات، چینش کلمات، حتی در دیالوگ ها و وضعیت ها تماماً لحن زنانه وجود دارد. این نوع نوشتن بسیار مشکل است .

شیرازی در عین حال بی توجهی نویسنده در توصیف زمان تاریخی داستان را ایراد وارد به این اثر دانست و گفت: زمان رویداد وقایع رمان دهه‌های ۳۰ و ۴۰ شمسی‌ست، اما هیچ اشاره‌ای به زمان واقعه نشده و حتی در جریان داستان از برندهایی گفته می‌شود که در آن دوره تاریخی وجود نداشته است.

ابوتراب خسروی، نیز با تحسین آثار ندا کاووسی فر، گفت: به اعتقاد من قانون‌های روایت در رمان این نویسنده به خوبی چیدمان شده؛ من از شناخت دقیق روابط آدم‌ها، فضاها و ... حیرت زده شدم.

نویسنده "اسفار کاتبان" گفت: «پیراهن بی درز مریم» رمانی نیست که یک مخاطب معمول و متعارف، از آغاز تا پایان آن را بخواند و بعد هم لذت ببرد؛ نه؛ بحث بر سر این است که مخاطب به تناسب درک و استنباطی که از قضایا دارد  بتواند بهره ببرد و شخصیت ها را درک کند. شخصیت‌ها به خوبی در رمان توصیف شده است و امید دارم این دست رمان ها هر چه بیشتر و بهتر نوشته شود .

خسروی در عین حال به ضرب‌آهنگ رمان انتقاد و اضافه کرد: در ابتدا ضرباهنگ داستان شاید مرتب‌تر است ولی در نهایت ضرب‌آهنگ سریع می‌شود. نویسنده می توانست ضرباهنگ متناسب تری را به داستان ببخشد. به اعتقاد من اثر از دید ساختاری نامتعارف است و به  شکل رمان های ما و خود ما نیست؛ سکه خودش را  می زند؛  امیدوارم این نحوه ی نوشتن در اثار بعدی ندا کاووسی فر اوج بگیرد .

طاهره جوشکی، دیگر منتقد حاضر در این نشست، ابتدا از دیدگاه گفتمان سکوت رمان را بررسی کرد و در این باره گفت: کتاب را که باز می کنیم ابتدا  نوشته شده وقایع مربوط به دهه ۳۰ و ۴۰ شمسی ایران است اما متن را که می خوانیم می‌بینیم که اساساً تفاوتی وجود دارد؛ در حقیقت این تفاوت یا تناقض سکوتیست که اطلاعاتی را به غیاب رانده.

او خاطرنشان کرد: اولین ویژگی که در آثار گفتمان سکوت مطرح می شود فرم است. فرم این اثر یک فرم پریشان و گسسته است و در تقابل با فرم های خطی و زنجیره ای قرار گرفته. فرم سیال یا گسسته با زمان پریشی، مکث، درنگ، پیش نگاه و پس نگاه همراه است .

جوشکی با یادآوری اینکه فرم گسسته، تمرکززدا است، اعتقاد دارد که بهترین فرم برای گریز از ممیزی، همین شیوه‌ی نوشتن است .

او اضافه کرد: داستان‌هایی با این نوع فرم و ایدئولوژی، داستان‌هایی است که ناگفته ها در آن اهمیت بیشتری دارد؛ این فرم از نوشتن با ارائه نشانه هایی مداوم اما نا تمام، داستان های حذف شده ‌ای را پیش روی مخاطب قرار می دهد؛ در واقع خود به خوبی یک خلاء معنادار را برای خواننده به تصویر می کشد.  

جوشکی با اشاره به ساختار گسسته‌ی رمان، بریده سازی رویدادها و اطلاعات داستان، یادآور شد که خواننده پیوسته به سمت رویدادهای به غایب رانده شده، سوق داده می شود.

این منتقد ادبی در ادامه هماهنگ نبودن ترکیب دو جهان واقعی و جادو در رمان را محل انتقاد به این اثر دانست و گفت: زمانی که وارد جهان جادویی رمان می شویم انگار  برایمان پذیرفتنی نیست. به نظر می رسد که اگر شخصیت داستان دچار نوسان، پریشان تر و حتی دو قطبی بود خواننده با رو به رو شدن  جهانی از جادو ارتباط بهتری برقرار می کرد .


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: